mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
علم و فن آوری
علم و فن آوری > کامپیوتر و فن آوری اطلاعات > علوم کامپیوتر >واقعیت های آموزش مجازی در کشور

واقعیت های آموزش مجازی در کشور

بخش:علوم کامپیوتر


امروزه یکی از مظاهر بسیار مهم فن آوری اطلاعات در بعد آموزش ظهور کرده که از آن با عباراتی مثل آموزش مجازی و یا آموزش الکترونیکی یاد شده و بسیاری از مفاهیم قدیمی در عرصه آموزش با استفاده از آن در حال تغییر و دگرگونی است. بر همین اساس بررسی مسائل و مشکلات پیش روی آموزش مجازی در کشورهای مختلف جهان مساله ای جدی و اساسی به شمار می رود که می تواند در هر کشوری سیاست گذاران امر آموزش را با توجه به توانایی ها و امکانات آن کشور در امر برنامه ریزی آموزشی یاری کند. به گزارش ایسنا، شاید مهم ترین دستاورد فن آوری اطلاعات در بخش آموزش مجازی برای بشر بشارت تحقق عدالت در آموزش باشد؛ مفهومی که سال ها و قرن هاست به عنوان یکی از آرزوهای بشر برای اقشار متوسط و ضعیف جوامع مختلف بشری مطرح بوده است.

 

آموزش مجازی این نوید را به بشر داده است که با گذشت زمان مکان و مرزها به راحتی می تواند وارد هر خانه ای شود اما در کنار این مزایا پدیده آموزش از راه دور و آموزش مجازی متاثر از برخی چالش ها و مشکلات ساختاری در سطح جهان می باشد که پرداختن به برخی از این چالش ها خالی از لطف نخواهد بود.

 

 

● ملزومات عملیاتی کردن آموزش مجازی

یک کارشناس فن آوری اطلاعات در این زمینه معتقد است: یکی از مهمترین و در عین حال مشکل ترین مراحل توسعه فن آوری اطلاعات در زمینه آموزش، تصمیم گیری در مورد اولویت ها و همچنین خط مشی مورد نیاز برای این کار است.امیرعباس حسین زاده گفت: امروزه وقتی سخن از آموزش الکترونیکی و دانشگاه مجازی مطرح می شود، در بسیاری از موارد اولین موردی که به ذهن مسوولان و متولیان مراکز آموزشی می رسد موضوعات فنی است و اکثرا گمان می کنند هر مرکزی که از نرم افزارهای مدیریت آموزشی و تولید محتوای بهتر و گران تری برخوردار باشد، دانشگاه مجازی قوی تری ایجاد خواهد کرد. به گفته کارشناساسان در کشورمان در این زمینه سرمایه گذاری و برنامه ریزی هایی انجام شده اما مهم ترین موضوع انجام و اجرای به موقع آن ها است که باید به بحث اجرایی و عملیاتی کردن در این حوزه توجه بیش تری شود.

 

 

● لزوم بررسی و تحلیل اولویت ها در توسعه آموزش مجازی

اما عده ای از کارشناسان نقش بخش خصوصی را در این میان بسیار مهم و قابل توجه می دانند و معتقدند لازم است اولویت ها در توسعه آموزش مجازی از دیدگاه جغرافیای فرهنگی ، جغرافیای آمادگی برای آموزش های الکترونیکی، محتویات دروس الکترونیکی، هزینه ها و بودجه ها و مهم تر از همه عامل نیروی انسانی مورد بررسی و تحلیل قرار بگیرند. عباس امیری در این باره اظهار کرد: توجه داشتن به عناوین اولویت ها حداقل اطلاعات لازم برای تعیین سیاست های اجرایی است و در نتیجه بر اساس اولویت ها و درواقع بر اساس تعیین آن ها میتوان به یک جمع بندی برای تعیین خط مشی توسعه آموزش های الکترونیکی در ایران رسید.

 

 

● ضرورت فراگیری آموزش های مجازی برای کارکنان سازمان ها

اما فرزانه بنی هاشم نژاد معتقد است: آموزش های مجازی برای کارکنان سازمان ها کمتر از یک دهه است که در ایران آغاز شده و با وجود مزایای مختلف آن از جمله منفک نشدن کارکنان از محل کار، قدرت انتخاب مکان و زمان آموزش و هزینه های کمتر آن نسبت به دوره های حضوری به دلایل مختلفی تاکنون فراگیر نشده است. به گفته این کارشناس سرعت و هزینه های اینترنت در ایران، فقدان دانش تخصصی برای تولید محتوای مناسب، نگرانی و ناآگاهی مدیران از کیفیت این آموزش ها مهمترین موانع توسعه این قبیل آموزش ها به شمار می رود.

 

برخی پژوهشگران بر این عقیده اند که معمولاً این فرض وجود دارد که سطوح مختلفی از دسترسی به ابزار مشخص فن آوری اطلاعات و ارتباطات در کشورهای مختلف وجود دارد. متاسفانه بسیاری از کشورهای در حال توسعه از ابزار پایه ای گسترده ای مانند تلفن، برق مستقل، رایانه شخصی، اینترنت و غیره برخوردار نیستند و این در حالی است که مفهوم محیط آموزش مجازی هم معمولا این طور تصور می شود که فردی به راحتی در خانه و یا دفتر محل کار خود نشسته و تجربیات آموزشی را همانند یا حتی بهتر از کلاس دریافت می کند.

 

اما ارزیابی موفقیت چنین تجربه ای نگرشهای مثبت و منفی را ایجاد کرده که فرضا در نوع مثبت آن ارزیابی دانشجویانی است که به طور سنتی در محیط کلاس های درس آموزش دیده اند انجام می دهند و ادعا می کنند که هیچ تفاوت مشخصی بین این دو موضوع آموزش وجود ندارد اما بسیاری هم عکس این قضیه را اظهار کرده و معتقدند تفاوتهای بسیاری در این دو نوع آموزش وجود دارد.

 

 

● زیر ساخت های آموزش مجازی

در هر حال تحقق و توسعه آموزش مجازی در کشور نیازمند ایجاد زیرساخت های مختلف است که زیرساخت های مخابراتی از مهمترین آن به شمار می رود، فرایند انتقال اطلاعات و انجام عملیات لازم در سیستم فراگیری الکترونیکی از طریق بستر مخابراتی صورت می گیرد، وجود زیرساخت مخابراتی مناسب از جمله الزامات تحقق دانشگاه مجازی است.

 

زیرساخت های قانونی هم البته از دیگر ملزومات است و می توان گفت مهمترین سرمایه آموزش مجازی، محتوای آموزشی آن است. بنابراین، تصویب قوانینی برای حمایت از حقوق پدیدآورندگان و صاحبان محتوای آموزشی و نظارت بر اجرای صحیح این قوانین شرط لازم برای گسترش این قبیل فعالیت ها است. زیرساخت های فرهنگی نیز از جمله الزامات توسعه فن آوری اطلاعات در یک جامعه به شمار می رود، در امر ایجاد و توسعه دانشگاه مجازی، این واقعیت همیت بیشتری پیدا می کند. فرهنگ سازی صحیح و ارایه تصویر مناسبی از این نوع دانشگاه می تواند زمینه پذیرش عمومی و استقبال از آن را فراهم سازد.

برگرفته از: روزنامه تفاهم ( www.tafahomnews.com )
گردآوری و تنظیم:گروه علم و فن آوری پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/tech

مروری بر دیگر مطالب 'علوم کامپیوتر'



تازه های علوم کامپیوتر