mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
اجتماعی
اجتماعی > علوم اجتماعی >من شغلم را دوست ندارم، چه کنم؟

من شغلم را دوست ندارم، چه کنم؟

بخش:علوم اجتماعی

صبح ها بیدارشدن و رفتن سر کار برای او مرگ آور است. کاش سرماخورده بود یا این که بیماری داشت که حداقل سه روز مرخصی پزشکی می گرفت.

 


شاید شما هم کارتان را دوست نداشته باشید و هر روز برای حاضرنشدن در محل کارتان دنبال عذر و بهانه باشید. اگر شغل خود را دوست نداشته باشید، انجام این کار برایتان عذاب آور خواهد شد. اگر شب گذشته تا دیروقت بیدار نبوده و به مهمانی هم نرفته باشید، ولی هنوز هم با سختی برای رفتن سرکار از خواب بیدار می شوید. شاید مغز و بدن تان پیغامی نادرست را به شما منتقل می کنند و بهانه می آورند فقط به این علت که علاقه ای ندارید در محل کارتان حاضر شوید. به عبارتی دیگر، شرایط مناسب شغلی، همکاری خوب تیمی و انجام وظایفی که از آنها لذت می برید، بیدارشدن صبح شما را آسان تر می کنند. احساس مسئولیت پذیری که از طرف کارفرما به شما القا می شود، عامل موثرتری برای تشویق شما در رفتن به محل کار محسوب می شود، اما چرا از شغلمان راضی نیستیم و این نارضایتی چه پیامدهایی می تواند داشته باشد؟

 


عباس کشانی، پژوهشگری است که در تحقیقی در سال ۱۳۷۷ میزان ارتباط میان رضایت شغلی و فرسودگی شغلی را در جمعیتی صد نفری از معلمان کودکان عقب مانده ذهنی آموزش پذیر در تهران بررسی کرده است. او در این پژوهش ثابت می کند میان رضایت شغلی و فرسودگی شغلی در معلمان رابطه معناداری وجود دارد.

 

 


به عبارت دیگر، در این پژوهش معلمانی که رضایت شغلی بالاتری داشتند، میزان فرسودگی شغلی کمتری را نشان می دادند و برعکس معلمانی که رضایت شغلی کمتری داشتند، به همان نسبت فرسودگی شغلی بیشتری را نشان می دادند.


همچنین این پژوهش نشان داد بین وضعیت تأهل و رضایت شغلی تفاوت معناداری وجود دارد. به این معنا که معلمان متأهل از میزان رضایت شغلی بالاتری نسبت به معلمان مجرد برخوردار بودند.

 


بابک رهبری، روان شناس بالینی است که درباره رضایت شغلی پژوهش جامعی انجام داده است. این پژوهشگر می گوید: رضایت شغلی باعث می شود بهره وری فرد افزایش یابد، فرد نسبت به سازمان متعهد شود، سلامت فیزیکی و ذهنی فرد تضمین شود، روحیه فرد افزایش یابد، از زندگی راضی باشد و مهارت های جدید شغلی را به سرعت آموزش ببیند. در مقابل، نارضایتی شغلی باعث کاهش روحیه کارکنان و بهره وری شان می شود.


وی در تحقیق خود به این نتیجه رسیده است که کارکنان ناراضی بیشتر از محل کارشان غیبت می کنند و وقتی هم سرکار حاضر می شوند، بیشتر به تلفن های شخصی می پردازند و به طور کلی در پی اتلاف وقت هستند.

 

 


● چگونه شغل خود را انتخاب می کنیم؟


حقیقت این است که بیشتر کسانی که در کنکور قبول و وارد دانشگاه می شوند، در رشته مورد علاقه شان تحصیل نمی کنند و گاهی برای فرار از سربازی، زندگی در شهرهای بزرگ تر و هزاران عامل دیگر ترجیح می دهند با بی علاقگی تحصیل کنند. به گفته رهبری، این عامل سبب می شود تا در آینده هم دنبال شغلی برویم که هیچ علاقه ای نداریم، البته برای برخی در دوران تحصیل این علاقه به وجود می آید و مشکل آنها حل می شود.

 


بابک رهبری ادامه می دهد: البته این اتفاق می تواند برعکس هم باشد؛ یعنی کسانی که با علاقه رشته خود را انتخاب کرده اند، در دوران تحصیل دچار سرخوردگی و بی علاقگی شوند.


تحقیقات این روان شناس بالینی نشان می دهد بعد از دوران مدرسه یا دانشگاه مهم ترین عاملی که در انتخاب شغل تاثیر دارد، درآمد است. یعنی درآمد بالا گاهی سبب می شود نارضایتی شغلی نادیده گرفته شود و باز هم برعکس، گاهی درآمد پایین این نارضایتی را به وجود می آورد.

 


این روان شناس می گوید: در این پژوهش، از میان ۱۱۷۷ نفر پاسخگو، ۴۴ درصد درآمد بالا را مهم ترین خصوصیت یک شغل خوب می دانند، امنیت شغلی توقع ۱۶ درصد از مخاطبان از یک شغل خوب است، ۱۴درصد از مخاطبان معتقدند شغلی خوب است که برای جامعه اهمیت داشته باشد، ۱۳ درصد علاقه به کار و ۱۳درصد نیز علاقه مندی را از خصوصیات یک شغل خوب دانسته اند.


نکته: شغل مانند زندگی مسیری جهت رشد، پویایی، تحول و تکامل را پیش رو دارد. بنابراین آنچه از اشتغال به دست می آید دستمزد نیست؛ بلکه رشد و تکامل یعنی یکی از اساسی ترین و عمده ترین ابعاد انسان با اشتغال حاصل می شود

 


در این پژوهش، از بین ۳۴۸ نفر پاسخگویی که تمایل به تغییر شغل خود داشتند، ۴۴ درصد علاقه مند به مشاغل کارمندی هستند و ۳۱ درصد کار آزاد را ترجیح می دهند؛ مشاغل هنری انتخاب ۱۱ درصد از این گروه است و تنها یک درصد از این پاسخگویان تمایل به مشاغل واسطه گری و دلالی داشته اند. ۱۳ درصد از پاسخگویان نیز از آنجا که مدارک تحصیلی شان مرتبط با رشته های مهندسی و پزشکی است، تمایل دارند در این مشاغل به کار مشغول شوند.


تخصص و مهارت نیز در افزایش رضایتمندی از شغل مهم است. اگر بدون توجه به سطح هوش، علاقه، استعداد یا بدون توجه به مهارت های لازم یک حرفه و حتی بی اطلاعی از نیاز جامعه هر شغلی را انتخاب کنید منجر به شکست، تغییر شغل، فرسودگی شغل و احیانا بیکاری خواهد شد. برای پیشگیری از این وضع بجاست که به طور منطقی خود را تحلیل کنید، ویژگی های خود را غربال کنید و ببینید با توجه به همه شرایط در چه مشاغلی موفق می شوید.

 

 


● آیا انتظارهای شما منطقی است؟


اگر هنوز جزو تازه واردها هستید نباید انتظار حقوق و مزایای هیات مدیره شرکت را داشته باشید. رها کردن شغل به این دلیل که مجبور هستید به سختی کار کنید و وقت آزاد چندانی ندارید، یک کار غیرمسئولانه و نوعی بی تجربگی به حساب می آید. حتی اگر از تحصیلات عالیه برخوردار بوده و به اندازه کافی شور، اشتیاق و انرژی در شما یافت می شود برای پیشرفت و ترقی و بالارفتن از پله های نردبان زندگی شغلی باید خود را نشان دهید و توانایی هایتان را به اثبات برسانید.

 


رفتارها و توانایی های خود را به طور واقعی تخمین بزنید و به این دلیل که تنها از شغل خود احساس رضایت نمی کنید از کارکردن دست نکشید. بهتر است از منفی بافی دست بکشید و اجازه ندهید افکار منفی اطرافیان به ذهن شما نفوذ کند؛ اگر چنین اتفاقی روی دهد شما وارد یک چرخه منفی گرایی می شوید.

 


● چگونه رضایت شغلی ایجاد کنیم؟

 


شغل قسمتی از وجود، هستی، زندگی، آینده و روند تکاملی شخص در مسیر تعالی و شکوفایی فرد محسوب می شود. شغل مانند زندگی مسیری جهت رشد، پویایی، تحول و تکامل را پیش رو دارد. بنابراین آنچه از اشتغال به دست می آید، دستمزد نیست؛ بلکه رشد و تکامل یعنی یکی از اساسی ترین و عمده ترین ابعاد انسان با اشتغال حاصل می شود.


بابک رهبری در این باره توضیح می دهد: می توانید ابتدا به انتظاری که از شغل تان دارید توجه کنید، در شغل فعلی تان تحولی به وجود آورید یا شاید مهارت هایی کسب کنید که سرانجام شما را به خواسته تان برساند. بهتر است کاری را انتخاب کنید که شخصیت تان را به عنوان یک انسان مشخص کند، چراکه کارکردن به تنهایی نمی تواند باعث احساس موفقیت شود.

 


وی تاکید می کند: اگر شغلی نتوانست شما را راضی کند، مجبور نیستید تمام عمر به آن مشغول باشید. هم خود شما و هم دنیای کار به مرور زمان تغییر می کنند، خود را با تغییرات هماهنگ کنید، اما ممکن است تغییردادن شغل هم تفاوتی ایجاد نکند. تغییر شغل لزوما نارضایتی را از بین می برد، باید بدانید چه عواملی سبب ناخشنودی شما از شغل فعلی تان شده است.


منظور این روان شناس بالینی این است که حتی اگر شغل تان را دوست ندارید، می توانید سازش شغلی ایجاد کنید. عواملی نظیر ارتباط متقابل با سایرین، دید مثبت نسبت به شغل، درآمد کافی و ارزشگذاری به کار باعث می شوند که فرد با شغلش سازگار شود و آن را ادامه دهد.

 


● تاثیر رضایت شغلی بر سلامت


بیشتر مردم می دانند نارضایتی شغلی می تواند در بسیاری افراد موجب بروز سردرد شود، اما نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است این نارضایتی در عین حال می تواند عامل ایجاد دردهای جسمانی همچون کمردردهای مزمن باشد.

 


اصولاً افرادی که از شغل خویش راضی هستند بهتر و موثرتر کار می کنند. راضی بودن فرد از شغل خود از ابعاد مختلفی قابل بررسی است که با عوامل مختلف روانی و اجتماعی ارتباط دارد، این عوامل می تواند نقش عمده ای در ایجاد رضایت یا نارضایتی شغلی ایفا کنند. عواملی مانند تغییر روحیه، بی حوصلگی که خود معلول وجود شرایط مختلف در محیط های کاری است، تشدیدکننده افت کارکرد در محیط های کاری هستند بنابراین بی توجهی به بهداشت روان در محیط های کاری از توانایی افراد در ارائه کار و خدمتی مناسب به جامعه می کاهد.


جالب است بدانید گروهی از متخصصان دانشگاه غرب استرالیا در بررسی های اخیر خود دریافته اند کارمندان یا کارگرانی که از شغل خود راضی نیستند، بیشتر دچار کمردردهای شدید و مزمن در ناحیه تحتانی کمر می شوند در حالی که احتمال بروز این دردها در کارمندانی که دید مثبتی نسبت به شغلشان دارند، به مراتب کمتر است. این متخصصان متوجه شدند تقریبا یک سوم افرادی که دچار کمردردهای آزاردهنده و پراکنده هستند به تدریج و با گذشت زمان به کمردردهای روزانه و دائمی مبتلا می شوند و این امر تاثیر نامطلوب فوق العاده ای روی زندگی شغلی و اجتماعی آنها بر جای می گذارد.

 

 

 

   زهرا تالانی

برگرفته از: جام جم آنلاین
گردآوری و تنظیم:گروه اجتماعی پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/social

مروری بر دیگر مطالب 'علوم اجتماعی'



تازه های علوم اجتماعی