mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
اجتماعی
اجتماعی > ارتباطات اجتماعی >چرا در جامعه ما، فرهنگ کار تیمی و گروهی نهادینه نشده است؟
ارتباطات اجتماعی

چرا در جامعه ما، فرهنگ کار تیمی و گروهی نهادینه نشده است؟

با نگاهی حتی کوتاه می توان بدین نکته پی برد که در جامعه ما، کارهای جمعی و تیمی (TeamWork) در اکثر موارد، نتایج چندان موفقیت آمیزی نداشته است و بیشتر در کارهای انفرادی و فعالیت هایی که مستلزم تلاش فردی بوده است، موفق ظاهر می شویم.

 

 

 

به طور مثال، چرا در ورزش های تیمی و گروهی مثل فوتبال، هندبال و ... نتایج نامناسب و در برخی موارد شکست های بدی کسب می کنیم ولی در ورزش های انفرادی نظیر کشتی، کاراته، تکواندو و... به نتایج و دستاوردهای مناسب و درخور توجهی نائل می شویم؟ چرا در کارهای تیمی پژوهشی و تحقیقاتی در اکثر موارد – البته نه در همه موارد به نتایج قابل ملاحظه و ملموسی نمی رسیم ولی در عوض در المپیادهای مختلف دانش آموزی و دانشجویی که متکی بر تلاش فردی است در اکثر رشته ها به نتایج درخشانی دست می یابیم؟ یا چرا در نمایشگاه های اختراعات و اکتشافات که هر ساله در کشورهای مختلف دنیا برگزار می شود بیشترین موفقیت ها و افتخارات ما به طور غالب و مطلق در بخش انفرادی بدست می آید؟

 

 

به عبارت دیگر چرا جامعه ما فردگرا و تک ستاره پرور است؟ چرا در جامعه ما، فرهنگ کار تیمی و گروهی نهادینه نشده است و حتی در کارهای جمعی و گروهی هر یک از اعضای گروه به مثابه جزایر جدا از هم مشغول فعالیت اند و هر کس ساز خود را می نوازد؟ چرا تیم ها و گروه ها و... در جامعه ما این مقدار دچار تشتت، تفرق و پراکندگی است؟ چرا در جامعه ما در شراکت های اقتصادی و تجاری، در فعالیت های حزبی و سیاسی، در فعالیت های ورزشی، در کارهای پژوهشی و تحقیقاتی و... موازی کاری و مشابه کاری آن هم به صورت افراطی وجود دارد؟ به طور مثال به قول آقای دکتر کواکبیان که در یکی از نطق های واپسین خود در مجلس هشتم بیان کردند که ۲۵۰ حزب! در ایران وجود دارد. آیا جای این سوال نیست که بپرسیم که در جامعه کنونی ما آیا ۲۵۰ نحله فکری، سیاسی، فرهنگی و اقتصای مختلف و متفاوت از یکدیگر داریم که بخواهیم ۲۵۰ حزبی را که حتی اسامی ده درصد از آنها را نمی دانیم یا نشنیده ایم، در جامعه مان داشته باشیم؟

 

 

 

چرا هر یک از ما به دنبال انشقاق، جدایی و انفکاک راه خود از دیگران است؟ چرا اکثر ما چه در فعالیت های اقتصادی و تجاری، چه در فعالیت های حزبی و سیاسی، چه در کارهای پژوهشی و تحقیقاتی و به خصوص در فعالیت های ورزشی، تک روی می کنیم و حاضر به انجام کار گروهی نیستیم و در اولین فرصت سعی می کنیم کار و فعالیت مشابهی را به تنهایی و جدا از گروه قبلی تاسیس کنیم. اگر در حزبی فعالیت می کنیم با کوچکترین اختلاف نظری انشعاب می کنیم و خودمان حزب تاسیس می کنیم. اگر با عده ای شریک تجاری باشیم با اختلافی جزئی، شراکت را بر هم زده و خودمان شرکتی مشابه تاسیس می کنیم و... این حرص و ولع و علاقه به انشعاب، جدایی و دوری و حتی فرار از کار تیمی و گروهی از چه ناشی می شود و دلایل آن چیست و تا به حال چه تبعات و مضراتی را برای ما به دنبال داشته است؟

 

 

طوری پراکنده و متفرق هستیم که حتی اگر امکانش می بود از خودمان نیز انشعاب می کردیم و خود دیگری می ساختیم! و اگر دو عامل وحدت بخش و انسجام دهنده ما یعنی ملیت و دین و مذهب نبود مشخص نمی بود ایران ما اکنون چند پاره و چند تکه می بود؟ جای شکرش باقی است که ملیت و دین و مذهب در کنار کارکردهایی که هر کدام دارند این فایده عظیم را دارند تا ما مردم متفرق و پراکنده این جامعه را وحدت و انسجام ببخشند و در کنار یکدیگر و یکپارچه نگه دارند.

 

 

 

شاید یکی از عمده ترین دلایل این پراکندگی و تشتت، ناشی از سیستم آموزشی غلط و نگاه نادرست آموزش و پرورش حاکم بر جامعه ما بوده که اساسش بر فردمحوری استوار است و از همان اوان کودکی هم در مدرسه و هم در بازی ها و ورزش های خارج از محیط مدرسه، تفکر غالب فردمحوری و تشویق تلاش فردی به جای تیم محوری و کار و مشارکت گروهی و جمعی بوده است.

 

حتی بازی های کودکانه ما متکی بر تلاش و مهارتهای فردی بوده است تا وابسته به همکاری و تعاون در گروه و تیم. به طور مثال در کودکی بازی ای داشتیم که من اسمش را نمی دانم و فقط یادم هست که تعدادی صندلی می گذاشتند که تعدادش دقیقا یکی کمتر از تعداد کودکان بود سپس آهنگی پخش می شد و کودکان می بایست به محض اتمام پخش آهنگ هر کدام بر روی یک صندلی می نشستند و فردی که نتوانسته بر روی صندلی بنشیند بازنده بود.

 

بله ما از همان کودکی با چنین بازی هایی حس رقابت شدید و افراطی نسبت به همسن و سالان خود را در کودکانمان پروراندیم و به آنها آموختیم به جای کار تیمی فقط و فقط با در نظر گرفتن منافع و اهداف خود متکی بر تلاش خود بوده و فقط به پیروزی و برد فکر کنند حتی به قیمت کنار زدن دیگران!

 

و تنها ملاک موفقیتشان را کسب نتیجه مطلوب فارغ از شیوه انجام آن کار قرار دادیم و نادانسته فرهنگی غلط را آموختیم و آموزاندیم و ترویج کردیم که تبعاتش را در زندگی روزمره خود به طور مستمر مشاهده می کنیم. این همه حسادت ها و کینه ورزی ها نسبت به پیشرفت و موفقیت یکدیگر، عقده حقارت ها، نداشتن آرامش، چشم و هم چشمی ها، تنها شدن های ما و ... از تبعات ناگوار چنین فرهنگ و آموزشی است که گریبانگیر ما شده است.

 

 

این فرهنگ موجب شده است آستانه تحمل ما پایین آمده در نتیجه نمی توانیم نظر، فکر، عقیده و راه و روش یکدیگر را قبول که نه بلکه حتی تحمل کنیم و سریع راهمان را از دیگران جدا می کنیم و بر طبل جدایی می کوبیم. این فرهنگ حتی در زندگی مشترک و زناشویی هم رسوخ کرده و زن و شوهر با کوچکترین اختلاف نظری، ساز جدایی و طلاق کوک می کنند.

 

در ادارات و سازمان ها و کارخانجات دولتی و خصوصی به خصوص در ادارات دولتی با عوض شدن مدیر و آمدن مدیریت جدید، تا آبدارچی و نگهبان دم در آن اداره عوض می شود چون مدیر جدید روش و شیوه و نحوه اداره مدیر قبلی را قبول ندارد بنابراین به دنبال محو و حذف کوچکترین اثر و نشانه از مدیریت قبلی است تا آن گونه که مطابق میل و طبع شخصی اش است به مدیریت بپردازد.

 

تک روی و فردگرایی و فرار از کار تیمی و گروهی اگر چه در ما نهادینه شده و به یک عادت تبدیل شده است ولی موجب آن شده است که ما فقط به اهداف و منافع خود فکر کنیم که این خود سبب خودخواهی و تنهایی ما شده است چون ما همه را رقیب می بینیم حتی هم تیمی ها و هم گروهی هایمان را، دوستانمان را، همکارانمان را و حتی اطرافیان و عزیزانمان اعم از پدر، مادر، برادر، خواهر و همسر و فرزندانمان را! و شوربختانه با علم به اینکه این فرهنگ مخرب چه بلایی بر سر ما و زندگی ما و جامعه و کشور ما آورده است حاضر به ترک آن نیستیم و همچنان بر مسیر و روال غلط خود پای می فشاریم! که اگر این چنین نبود حداقل در رفتار و کردار ما نمود و ظهور می یافت.

 

 

ناگفته پیداست که چنین فرهنگی تا کنون چه تبعات و نتایج زیانباری را ثمر داده است. باشد که...

 

 

 

   نویسنده : مصطفی حسین زاده

گردآوری و تنظیم:گروه اجتماعی پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/social

منبع:روزنامه مردم سالاری ( www.mardomsalari.com )

Sunday 24th of June 2012 20:33:20_______۱۳۹۱-تير-۰۴

مروری بر دیگر مطالب 'ارتباطات اجتماعی'



تازه های ارتباطات اجتماعی