mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
سلامت
سلامت > سلامت جنسی > سلامت جنسی در خانواده >علل کاهش میل جنسی مردان

علل کاهش میل جنسی مردان

بخش:سلامت جنسی در خانواده

بیشتر مردها دوست ندارند در مورد مشکلات جنسی خود صحبت کنند، حتی با همسرشان؛ با وجود این یکی از مهم ترین مشکلاتی که با آن مواجه اند، کاهش یا از دست دادن میل جنسی است که اگرچه هم در زنان و هم در مردان دیده می شود اما برای مردان آزاردهنده تر است...

 


با دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران و روان پزشک و پژوهشگر حوزه اختلال های جنسی در این زمینه گفت گو کرده ایم.

 

▪ یک فرد معمولی از کجا می تواند متوجه شود دچار کاهش میل جنسی شده است یا نه؟


هر اختلال جنسی معمولا یا از ابتدای زندگی جنسی با فرد وجود دارد (اولیه) یا از زمانی مشخص و پس از دوره ای فعالیت جنسی بهنجار ایجاد می شود (ثانویه). در مورد کاهش میل جنسی نیز همین قاعده وجود دارد اما کاهش میل جنسی ثانویه ناگهانی رخ نمی دهد و فرایندی تدریجی دارد. چارچوب زمانی مشخص یا تعداد روابط زناشویی در یک دوره زمانی را نمی توان ملاک کاهش میل جنسی دانست زیرا یک فرد ممکن است در طول هفته نیاز به یک بار رابطه زناشویی داشته باشد و در دیگری این نیاز ۵- ۴ بار در هفته باشد و تا زمانی که این رابطه را با همسر خود برقرار می کند، نابهنجار نیست. در افرادی که دچار کاهش میل جنسی می شوند، به مرور تمایل برای شروع رابطه یا خیال پردازی در مورد داشتن فعالیت جنسی کاهش می یابد و خود فرد و همسرش متوجه تغییر وضعیت تمایل او می شوند. مشاهده نشانه هایی می تواند احتمال اختلال کاهش میل جنسی را مطرح کند اما نباید فراموش کرد فقط متخصص می تواند تشخیص قطعی بدهد.

 


▪ چرا بعضی مردان میل جنسی خود را از دست می دهند؟


اختلال کاهش میل جنسی محدود به مردان نیست و در مرد و زن دیده می شود و حتی شیوع آن در میان زنان بیش از مردان است. به طور کلی میل مردان برای برقراری رابطه زناشویی بیش از زنان است و این موضوع به فرهنگ یا جامعه خاصی محدود نیست. به نظر می رسد بهتر است ابتدا کاهش میل جنسی را از اختلال های دیگر مانند اختلال نعوظ تفکیک کنیم. در کاهش میل جنسی، تمایل یا خیال پردازی فرد برای داشتن رابطه زناشویی کاهش می یابد. میل، شرط اولیه یک فعالیت جنسی بهنجار است و برانگیختگی جنسی که در مردان به صورت نعوظ ( افزایش قطر و اندازه آلت تناسلی) و تغییراتی دیگر چون افزایش ضربان قلب یا تعداد تنفس بروز می کند، شرط و مرحله دوم. اختلال در نعوظ، به معنی از دست دادن میل جنسی نیست اما اگر مردی دچار آن شود، احتمالا دیر یا زود دچار کاهش این میل خواهد شد. در مورد هر اختلال جنسی ثانویه، مانند کاهش میل جنسی، باید ۲ نوع علت را ارزیابی کرد؛ دلایل پزشکی مانند اختلال های هورمونی و بیماری هایی که باعث ناتوانی عمومی فرد می شود و علل روان شناختی. علل روان شناختی از مهم ترین دلایل کاهش میل جنسی در مرد و زن هستند. گرمای رابطه زناشویی معمولا به گرمای زندگی زوج بستگی دارد و اگر رابطه سرد شود، در رابطه زناشویی هم اثر خواهد داشت. از طرفی ابتلای مرد به اختلال های روان پزشکی مانند افسردگی یا اضطراب و تنش و استرس در محیط شغلی و اجتماعی هم می توانند بر میل جنسی مرد اثر بگذارند.

 

 


▪ داروها هم می توانند روی میل جنسی مردان اثر داشته باشند؟


بله، مثلا یکی از عوارض داروهای آرام بخش و خواب آور، ضدافسردگی ها، داروهای ضدروان پریشی، موادمخدر و محرک و داروهای قلبی و ضدفشارخون، کاهش میل جنسی است، نباید به این علت از مصرف دارو خودداری کرد. بلکه لازم است مشکل را با متخصص در میان گذاشت تا اقدام های لازم را انجام دهد. افسردگی پیامدهای بسیار مخربی در روابط، شغل و فعالیت های خلاقانه دارد و در صورت درمان نشدن باعث بروز مشکلات مهمی از جمله اختلال جنسی خواهد شد.

 

 


▪ آیا مشکلات هورمونی نیز میل جنسی مرد را کاهش می دهند؟


کاهش سطح هورمون تستوسترون می تواند باعث کاهش میل جنسی شود اما سهم این عامل در مقایسه با عوامل روان شناختی بسیار اندک است.

 

 


▪ به کیفیت رابطه یک مرد با همسرش و اثر آن بر میل جنسی اشاره کردید، در این مورد بیشتر توضیح می دهید؟


سلامت روانی هر فردی در گروی توانایی وی برای کار کردن و عشق ورزیدن یا صمیمیت است. رابطه زناشویی در ایجاد صمیمیت میان همسران نقش مهمی دارد. رابطه زناشویی فراتر از یک اتفاق مکانیکی است و از نظر روان شناختی باعث ایجاد نزدیکی و یگانگی همسران می شود، اما رابطه میان صمیمیت و رابطه زناشویی یک طرفه نیست. ارتباط زناشویی به افزایش صمیمیت کمک می کند و صمیمیت و روابط گرم نیز به رابطه زناشویی دلپذیر می انجامد. در نتیجه روابط نامطلوب زوج ها بر رابطه زناشویی اثر نامطلوب می گذارد.

 

 


▪ عده ای معتقدند گذراندن زمان با همسر، باعث کاهش میل جنسی آنها به همسر می شود. آیا علم این ادعا را می پذیرد یا فقط نوعی توجیه است؟


هر انسانی نیازهای مختلفی دارد. بعد از ازدواج، اولویت هر فردی خانواده و همسرش خواهد بود و اگر فضای خانواده گرم باشد، تمایل دارد زمان خود را در کنار افراد خانواده بگذراند، اما هر مرد یا زنی نیازهایی دارد. نیاز به دیدار پدر و مادر، ملاقات با دوستان یا پرداختن به علایقی چون خرید، مطالعه، ورزش و... . قرار نیست تمام علایق زن و مرد مشترک باشد و در تمام اوقات یکدیگر را همراهی کنند اما این به معنای آن نیست که گذران زمان با همسر و خانواده باعث کاهش میل جنسی می شود. تعارض ها و نارضایتی هاست که رابطه زناشویی را سرد می کند، نه با هم بودن طولانی. رابطه زناشویی گرم حتی در ۸۰ سالگی نیز می تواند وجود داشته باشد.

 

 


▪ بعضی مردان در دوران بارداری یا شیردهی همسر به دلایلی مثلا از روی احترام، دوست ندارند به او نزدیک شوند. آیا این نگرش صحیح است؟


رابطه زناشویی گرم و بهنجار شرط صمیمیت است. چنین نگاهی به رابطه زناشویی یک باور پخته و سازگارانه نیست. زن و شوهر بعد از تولد فرزند باید رابطه گذشته خود را حفظ کنند و تولد فرزند نزدیکی آنها را افزایش دهد نه اینکه باعث دوری و فاصله شان شود.

 

 


▪ برای مردانی که دچار کاهش میل جنسی شده اند، چه توصیه هایی دارید؟


آموزش جنسی پیش از ازدواج، روشن کردن تعاریف صحیح و زدودن باورهای نادرست می تواند برای ایجاد یک رابطه زناشویی گرم و بهنجار کمک کننده باشد. همسران باید اصول ارتباط صحیح چون حل مساله، حل تعارض، کنترل استرس و خشم را بدانند و بتوانند مشکلات خود را حل کنند. تلنبار شدن نارضایتی ها باعث ایجاد فاصله می شود. در صورت مشکل ساز شدن کاهش میل جنسی، مراجعه به متخصص ضروری است.

 

 

 

   یاسمین ثریا


برگرفته از: salamat.ir
گردآوری و تنظیم:گروه سلامت پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/health

مروری بر دیگر مطالب 'سلامت جنسی در خانواده'



تازه های سلامت جنسی در خانواده