mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
سلامت
سلامت > سلامت خانواده > سلامت زنان >عفونت و اختلالات دستگاه ادراری در زمان بارداری زنان

عفونت و اختلالات دستگاه ادراری در زمان بارداری زنان

بخش:سلامت زنان

دستگاه ادراری نیز مثل تمامی دستگاه های بدن حین بارداری دچار تغییراتی می شود تا مادر بتواند جنین را پرورش دهد. از جمله این تغییرات بزرگ شدن کلیه هاست تا توانایی انجام کار بیشتری (متناسب با تغییرات وزن مادر و حجم خون) را داشته باشند. همین طور در اثر ترشح هورمون های خاص، مجاری ادراری و حالب ها (لوله های انتقال ادرار از کلیه ها به مثانه) گشاد می شوند. اگرچه این تغییرات کاملا ضروری هستند، اما زمینه ساز برخی مشکلات در مادران می شوند.


از مهم ترین مشکلات دستگاه ادراری در زنان باردار، آمادگی آن برای عفونی شدن است ، به طوری که عفونت دستگاه ادراری دومین علت شایع بستری در بیمارستان در زنان باردار است.


از مشکلات مهم دیگر آن دفع میکروب درادرار بدون وجود علائم عفونت ادرار است. این مساله ازآن جایی اهمیت پیدا می کند که در صورت عدم تشخیص و درمان آن می تواند منجر به عفونت کلیوی شود و این عفونت در صورت عدم درمان خطراتی همچون زایمان زودرس، کم وزن شدن جنین حین بارداری و فلج مغزی در زایمان های زودرس را به دنبال دارد. بنابراین برای کشف وجود باکتری در ادرار نیاز به انجام آزمایش ادرار در ۳ ماهه اول بارداری است. در صورت وجود میکروب در ادرار با درمان آنتی بیوتیکی مناسب، میکروب ها را از بین می بریم ولی باید مجددا آزمایش ادرار انجام شود تا مطمئن شویم که بیماری عود نکرده باشد.

 


از بیماری های شایع دیگر در بارداری عفونت مثانه و مجاری ادراری تحتانی است که علائم آن شامل سوزش ادرار، تکرر ادرار، احساس عدم تخلیه کامل ادرار، احساس تعجیل برای دفع ادرار و وجود خون در ادرار است و با درمان مناسب آنتی بیوتیکی، بیماری بهبود می یابد، اما در صورت عدم درمان امکان پیشروی عفونت در سیستم ادراری فوقانی و عفونت کلیوی (پیلونفریت) وجود دارد که بسیار خطرناک است.

 


بیماری عفونت کلیوی (پیلونفریت) در واقع عفونت بافت کلیه هاست که با علائم تب و لرز، درد پهلو (یک طرفه یا دو طرفه) و گاه تهوع و استفراغ همراه است. این بیماری در ۳ماهه دوم بارداری و در زنان باردار کم سن و کسانی که برای بار اول باردار می شوند، شایع تر است.

 


در صورت بروز بیماری، زن باردار باید در بیمارستان بستری و پس از آزمایشات لازم، تحت درمان با آنتی بیوتیک تزریقی قرار گیرد. در صورت عدم درمان امکان پیشرفت بیماری به سمت عفونت خونی که جان مادر را تهدید می کند، وجود دارد.

 


همچنین در این افراد امکان زایمان زودرس و سایر عوارضی که در بالا گفته شد وجود دارد. بنابراین باید درمان کامل این بیماران به مدت ۱۰ روز انجام شود و یک تا دو هفته پس از پایان درمان آزمایش ادرار مجدد انجام شود تا از بهبودی مطمئن شویم. با این حال امکان عود بیماری وجود دارد و باید این مادران تحت مراقبت بیشتری در کل دوران بارداری قرار گیرند.

 


از عوارض دیگر این بیماری کم خونی و در برخی موارد ادم ریوی (خیز ریوی) ناشی از سمومی است که میکروب ها در خون این بیماران تولید می کنند. در کسانی که دیابت یا فشار خون یا بیماری زمینه ای کلیوی دیگری مثل سنگ کلیه دارند احتمال بروز این بیماری بیشتر می شود.

 

دکتر ثریا عالمی
جراح و متخصص بیماری های زنان و زایمان


برگرفته از: روزنامه جام جم
گردآوری و تنظیم:گروه سلامت پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/health

مروری بر دیگر مطالب 'سلامت زنان'



تازه های سلامت زنان