mobile menu icon
responsive search icon
پرتال پرشین پرشیا!
لوگوی سایت پرشین پرشیا
سلامت
سلامت > سلامت خانواده > راهنمائیهای پزشکی >آمیب های روده ای؛ عامل مرگ-آمیب رودهای چیست؟
راهنمائیهای پزشکی

آمیب های روده ای؛ عامل مرگ-آمیب رودهای چیست؟

«آنتاموبا هیستولیتیکا» نام علمی انگل آمیب بیماری زا در انسان است که سومین علت شایع مرگ در اثر بیماری های انگلی بعد از انگل های مالاریا و شیستوزومیاست.


این انگل تک سلولی در روده انسان زندگی می کند و با آسیب رساندن به غشای روده ها از سلول های خونی تغذیه کرده و باعث پارگی جدار روده و ایجاد اسهال خونی می شود. یکی از توانایی های انگل این است که برای در امان بودن از آسیب های محیطی می تواند با ایجاد یک غشا دور خودش به شکل کیست در آمده و به این ترتیب وقتی همراه مدفوع دفع می شود تا چند هفته زنده خواهد ماند و با ورود به دستگاه گوارش، دیگر افراد را آلوده خواهد کرد.
حدود ۱۰ درصد جمعیت جهان مبتلا به «آمیبیازیس» هستند، ولی در بیش از ۹۰ درصد این افراد بیماری به شکل بی علامت و در اثر حضور کیست در روده خود را نشان می دهد.


کیست آمیب آسیبی به روده ها نمی رساند، ولی وقتی فرد ضعیف می شود کیست ها به شکل فعال که «تروفوزویید» نامیده می شوند تغییر شکل داده و انگل به جداره روده حمله کرده و باعث ایجاد جراحت می شود و همان گونه که گفته شد خونریزی ایجاد می کند. وقتی شدت جراحت و خونریزی زیاد باشد اسهال خونی شدید ایجاد و بیماری شدیدتر می شود.

 

 

● راه های انتقال آمیب
همان گونه که گفته شد کیست آمیب در روده افراد زیادی وجود دارد ولی به شکل بی علامت بوده و باعث بیماری نمی شود. این افراد همه روزه کیست ها را با مدفوع شان دفع می کنند. تا زمانی که مدفوع به شکل بهداشتی دفع می شود و افراد بعد از دفع مدفوع دست ها را کامل می شویند احتمال آلودگی دیگران وجود ندارد، ولی زمانی که این اصول رعایت نشود، آلودگی منتشر می شود.

 


شایع ترین حالت پخش شدن آلودگی این است که افراد دارای کیست در مشاغل مربوط به مواد غذایی مثل نانوایی ها، رستوران ها و نظایر آن کار کنند و بدون رعایت بهداشت بعد از دفع کیست از مدفوع آن را به مواد غذایی انتقال داده و باعث آلودگی افراد زیادی شوند. به همین دلیل است که اکنون این گونه کارکنان از طرف سازمان های بهداشتی آزمایش می شوند تا در صورت وجود کیست در روده ابتدا درمان شوند.

 


نکته دیگری نیز در مورد آمیب مهم است و آن این که برخلاف بسیاری از میکروب های عامل اسهال مثل وبا و حصبه که با کلرزنی به آب از بین می روند، آمیب چون تک سلولی است با کلر از بین نمی رود و در صورتی که در منطقه ای شایع شود، تنها راه مبارزه با آن جوشاندن آب است که باعث مرگ انگل می شود.


به جز اسهال خونی، آمیب می تواند با نفوذ به کبد ایجاد آبسه در کبد کند. آبسه به تجمع چرک گفته می شود که باعث ورم و درد در کبد می شود.


درمان آمیب در ۲ مرحله شرح داده می شود؛ مرحله اول درمان کیست هاست که باید در افرادی که با غذا سر و کار دارند، حتی اگر اسهال نداشته باشند انجام شود. این درمان با داروهایی مثل «یدوکینول» انجام می شود. در مرحله دوم که آمیب با نفوذ به جداره روده باعث آسیب روده و اسهال خونی می شود داروی «مترونیدازول» درمان انتخابی است که باید به همراه یدوکینول استفاده شود. همین دارو در آبسه های کبدی نیز درمان انتخابی است.

دکتر رضا کریمی
متخصص بیماری های داخلی

گردآوری و تنظیم:گروه سلامت پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/health

منبع:روزنامه جام جم

Sunday 1st of July 2012 17:44:36_______۱۳۹۱-تير-۱۱

مروری بر دیگر مطالب 'راهنمائیهای پزشکی'



تازه های راهنمائیهای پزشکی