mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
فرهنگ و هنر
فرهنگ و هنر > ادبیات ایران >نقدی کوتاه بر رمان چشمهایش نوشته بزرگ علوی

نقدی کوتاه بر رمان چشمهایش نوشته بزرگ علوی

بخش:ادبیات ایران
چشمهایش بزرگ علوی

نقدی بر رمان چشمهایش بزرگ علوی

رمان چشمهایش داستان یک زن است.زنی که خود در گفتگویی طولانی به محاکمه خود بر می خیزد و طوفان زندگیش که خود و بسیاری را برباد داده به تصویر می کشد.ظاهر سیاسی اثر شاید فقط پیراهنی بر داستان اصلی است که به کاوش در ذهن و روان فرنگیس می پردازد.مدیر مدرسه نقاشی که به دنبال راز چشمهای آخرین تصویر استادی می گردد،حال فقط ابزاری برای عقده گشایی زن می شود.

زنی که فرشته و شیطان را یکجا با هم در وجودش دارد ولی قادر به کنترل خود نیست.او چون برگی در تندباد زندگی به هر سوی می رود و خطی بر دلی می اندازد.اما همین دوگانگی و نوسان روحی درد و عیب بزرگ اوست.او عشق را به ابزاری برای انتقام از دنیا به خاطر این ناتوانی می کند و دلهای زیادی را درهم می شکند.او از خود می گریزد و به توهم پناه می برد تا دردش را پنهان سازد.او همه را متهم می کند اما خود متهم ردیف اول است.تابلو همچون سند جرمش بر روحش سنگینی می کند و او را از هم می درد واین بهانه ای برای نابودی آن است اما در پایان گفتگو با مدیر او در می یابد حتی با نابودی این تابلو چشمهای واقعی که سند اصلی است باقیست و درد او پایان ناپذیر می نماید.

 

نویسنده به خوبی از حاشیه روی و تحلیل سیاسی بیمورد وقایع گذشته و کنه داستان را ارائه داده است.هرچند شاید اگر داستان را بدور از بعضی فضاها و تاریخها در فضایی بیزمان ارائه می کرد کار بهتر هم از آب در می آمد.اما این چیزی از ارزش یک اثر مهم و مؤثر داستانی که در تاریخ ادبیات معاصر جایگاهی بزرگ دارد نمی کاهد.
 

نویسنده بخوبی و زیبایی داستان را با الهامی عمیق از اثر ماندگار و بیبدیل اسکار وایلد یعنی تصویر دوریان گری و با همان واکاوی روحی و همان زبان ساده اما سلیس و همان شخصیت پردازی دقیق اما ملموس به تصویر کشیده است.نویسنده در بخشهایی که در فرانسه می گذرد کاملاً تحت تأثیر و ملهم از آثار نویسندگان مهم دهه های پنجاه و شصت فرانسه که به نوعی موج نوی ادبیات فرانسه بودند قرار دارد.البته فضاهای ایرانی اثر هم بسیار به سبک خاصی که در دهه سی و چهل شمسی با آثار نویسندگانی چون هدایت،آل احمد،ساعدی،دانشور،چوبک و گلشیری و در دهه های بعد با نویسندگانی چون احمد محمود و مدرس صادقی ادامه یافت تناسب دارد.

برگرفته از: وبلاک توتستان
گردآوری و تنظیم:گروه فرهنگ و هنر پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/artandculture

مروری بر دیگر مطالب 'ادبیات ایران'



تازه های ادبیات ایران