mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
فرهنگ و هنر
فرهنگ و هنر > موسیقی > نوازندگان ایرانی >آرزوهای بیژن کامکار بیژن کامکار در سالروز تولدش

آرزوهای بیژن کامکار بیژن کامکار در سالروز تولدش

بخش:نوازندگان ایرانی

«آرزوی اولم سلامتی است؛ به ویژه از وقتی که درگیر بیماری شده ام، شیرین ترین آرزویم سلامتی برای تمام مردم جهان است. ارتقای سلیقه موسیقایی مردم دومین آرزویم است و دوست دارم سال آینده مردم در انتخاب موسیقی خوب بیشتر دقت کنند.»

 


این جملات آرزوهای بیژن کامکار است که ۲۸ آذر قدم به بهار ۶۳ سالگی اش می گذارد.


دف نواز گروه کامکارها به مناسبت سالروز تولدش گفت: ۸ سالی می شود که در بستر بیماری هستم و سال هاست که از دوستانم از جمله مشکاتیان دور شده ام. در این سال ها هم بیشتر فعالیت موسیقایی ام به گروه «کامکارها» معطوف شده است.

 


کامکار اضافه کرد: حتی سال هایی را که در اوج بیماری سپری کردم، کنسرت های زیادی در خارج از کشور داشتم، هیچ گاه دست از فعالیت حرفه ای نکشیدم.


این نوازنده دف با بیان اینکه در این سال ها فعالیت موسیقی اش کمی کمرنگ شده است، گفت: کارهایی با گروه «دف و نی» داشتم که مدتی است روی زمین مانده است و هنوز نتواسته ام جمع و جورش کنم اما در یکی از کارهای ارسلان مشارکت داشتم که آن هم متاسفانه فقط در کردستان عراق منتشر شد.

 


او به همکاری با گروه «تخت جمشید» در فعالیت های اخیرش نیز اشاره کرد و افزود: در حال حاضر مشغول تمرین هستم که کارهایی را با «دف و نی» انجام دهم و اجرای صحنه ای داشته باشیم اما هنوز از تدریس دست نکشیده ام.


بیژن کامکار همچنین گفت: حتی زمانی که در اوج بیماری بودم بخشی از وقتم را به تدریس کردن اختصاص می دادم.

 


به گزارش ایسنا، بیژن کامکار متولد ۲۸ آذر ۱۳۲۸ در سنندج و از نوازندگان دف و رباب است.او مانند دیگر اعضای خانواده اش نزد پدرش حسن کامکار به فراگیری موسیقی پرداخت.


اولین فعالیت حرفه ای او در رادیو سنندج به عنوان خواننده بود. اولین سازی که او برگزید تنبک بود اما پس از آن با سازهای ملودیکا و تار به نوازندگی در گروه خانوادگی کامکارها پرداخت.

 


کامکار در سال ۱۳۵۳ با ساز تخصصی تار وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشته موسیقی تحصیل کرد.


او از بنیانگذاران گروه های «شیدا» و «عارف» بوده و در کنسرت ها و آثار متعدد به عنوان نوازنده و گاهی هم خواننده این گروه ها حضور داشته است.

 


شاید بتوان مهم ترین نقش کامکار در موسیقی ایران را وارد کردن ساز دف برای اولین بار به اجراهای عمومی دانست.


گفته می شود: کامکار در هنگام عضویت در گروه «شیدا» به پیشنهاد محمدرضا لطفی از ساز دف در یکی از کنسرت های گروه استفاده کرد که با اقبال فراوان علاقه مندان مواجه شد و امروزه دف یکی از سازهای مهم در گروه های موسیقی ایرانی است و نوازندگان فراوان در این رشته به فعالیت می پردازند.

 


او علاوه بر اجراهای متعدد همراه با گروه های موسیقی داخل و خارج کشور در مقام نوازنده و خواننده در بیش از ۱۲۰ آلبوم حضور داشته است.


از این آثار می توان به «ئاگری زیندو»، «شلیره»، «گل صدبرگ»، «دف و رباب»، «دف و نی»، «افسانه تنبور»، «حصار» (اثر حسین علیزاده) و... اشاره کرد.

برگرفته از: ایسنا
گردآوری و تنظیم:گروه فرهنگ و هنر پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/artandculture

مروری بر دیگر مطالب 'نوازندگان ایرانی'



تازه های نوازندگان ایرانی