mobile menu icon
responsive search icon
منوی پرتال پرشین پرشیا
لوگوی سایت پرشین پرشیا
فرهنگ و هنر
فرهنگ و هنر > موسیقی > فرمهای موسیقی >افق درخشان موسیقی تلفیقی

افق درخشان موسیقی تلفیقی

بخش:فرمهای موسیقی

در میان اهالی موسیقی، میل و گرایش به آزمودن و تجربه کردن انواع موسیقی زیاد است. خیلی ها نیز در این میان با تغییر برخی ساخت ها، گونه های دیگری از موسیقی را ابداع می کنند.
در این میان برخی انواع نسبتا تازه موسیقی هم ماندگار می شوند و پرطرفدار.


یکی از این گونه های موسیقی، موسیقی تلفیقی است. موسیقی تلفیقی از جمله انواع موسیقی است که این روزها مخاطبان خاص خود را در سراسر دنیا پیدا کرده است و بسیاری از آهنگسازان بزرگ دنیا سعی می کنند در موسیقی تلفیقی هم توان خود را بیازمایند.
آنها که ذهن موسیقایی پیچیده و زیبایی شناسی درستی دارند، هیچ وقت نمی توانند از کنار آهنگ ها و نغمه هایی که می شنوند، بی تفاوت بگذرند.
یعنی اگر جایی قطعه ای بشنوند که در عمق روح و جانشان نفوذ کند، به یقین آن را دوباره و چندباره می شنوند و بعد در ضمیر ناخودآگاه خود ضبط می کنند تا در جایی مناسب از آن استفاده کنند.

 


فرقی هم نمی کند آن قطعه موسیقایی، نوای بومیان آفریقایی، «هوره» کردهای اورامانات​ یا نغمه عاشیق های آذربایجان باشد و اتفاقا همین گزینش گری، انتخاب و استفاده بجا از موسیقی های دیگر است که به خلق آثار بزرگ و شاهکارهای موسیقی می انجامد.
اما در مقیاس بزرگ تر، موسیقی های شرقی که از لحاظ لطافت و ساختار نغمه و ملودی ها در تضادی نسبی با موسیقی های غربی قرار دارند، بشدت مورد توجه آهنگسازان غربی هستند؛ تضادی که حاصل آن به خلق گونه ای از موسیقی می انجامد که ما آن را موسیقی تلفیقی نام نهاده ایم. ​ اما در کشور ما نیز تمایل آهنگسازان به استفاده از موسیقی تلفیقی را بوضوح می توان دید.


موسیقی ما پیش از انقلاب یا بشدت سنتی و مقید به قواعد کلاسیک بود (که حتی عوض کردن جای یک پرده و نیم پرده از سوی یک آهنگساز به طرد شدن او می انجامید) یا بشدت شیفته و مجذوب موسیقی غرب و کاملا تهی از موسیقی ایرانی بود.
اما این رویه در سال های پس از پیروزی انقلاب، شکل دیگری به خود گرفت. اهالی موسیقی سنتی در شیوه نواختن، خواندن و آهنگسازی به سوی کسب تجربه و آزمودن مسیرهای تازه رفتند؛ تلاشی که نمونه هایش را می شود در شیوه آوازی متفاوت شهرام ناظری، شیوه متفاوت آهنگسازی حسین علیزاده و کیوان ساکت و شیوه ساز نواختن متبسم و مسعود شعاری به وضوح دید و در این میان گرایش به تلفیق موسیقی سایر ملل با موسیقی ایران در میان اهالی موسیقی زیاد شد و جای خود را باز کرد.

 

محمدرضا پارسا

برگرفته از: جام جم آنلاین
گردآوری و تنظیم:گروه فرهنگ و هنر پرشین پرشیا
www.persianpersia.com/artandculture

مروری بر دیگر مطالب 'فرمهای موسیقی'



تازه های فرمهای موسیقی